ในวันที่ทุกคนมีความสุข ทั้งโลก มันคือ คืนวันที่ 25 ธันวาคม 2549 ในคืนนั้นหลายๆ คนอาจจะได้ของขวัญดีๆ หลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของ หรือ ความรู้สึก แต่สำหรับ ของที่ผมได้รับนั้น เป็นทั้ง 2 อย่างซึ่ง ผมขอบอกได้เลยว่า ไม่มีคำบรรยาย ครับ

  

     เรื่องมันเกิดตอนกลางคืนครับ คล้ายๆ นิทานเรื่อง ซินเดอเรล่า คือ ของขวัญของผม นั้น อยู่ในกำมือ และในอ้อมอก ซึ่ง มีคนมาบอกว่า ให้แล้ว มันจะอยุ่ได้อีกไม่นาน และผม ก็จะไม่ได้ จับมันอีกเลย คราวนี้เขาถามว่าอยากได้มั้ย ผมตอบทันใดว่า อยากครับ ซึงครั้งแรกที่ผมได้ สัมผัสนั้น ของสิ่งนั้น ตอนนั้น ผมได้มันมา รู้สึก อบอุ่นใจ มี ความสุข และไม่เคยคิดเลยว่ามันจะจากไป อยู่กับมันมาเป็นเวลาประมาณปี กว่าๆ ก็เริ่มรู้สึกได้ว่า มันเริ่มเปลี่ยนไป รู้สึกว่ามันทำ บาดแผลอะไรให้กับเรา เราถึงรู้สึกเจ็บ มันทำให้เราผู้พัน และเหมือนว่ามัน พร้อมๆที่ จะ แตกสลายไป ทุกๆเมื่อ ตอนนั้น ผม พยายามดูแลของ สิ่งนั้นให้ดีที่สุด เพราะผมนึกได้แล้วว่า คงถึงเวลาที่ มันจะ กลับไปหาเจ้าของของมันที่ แท้จริงได้แล้ว และวันที่ 25 ธันวาคมนี้เอง ที่ ผมได้เห็นของสิ่งนั้เป็นครั้งสุดท้ายรู้สึกว่ามัน ดู น่ารัก และ สวย มากๆ และอยู่ดีๆ มันก็หาย วั้ป ไป ผมรู้สึกว่าไม่เสียใจอะไรมากนัก เพราะ ผมได้ทำใจ ตั้งแต่มันเริ่มเปลี่ยนไปแล้ว แต่ทุกวันนี้ผมยังจำวันเวลาที่อยู่กับมันได้ แต่ผมรู้สึกได้ว่า มันไม่เคยเห็นผมเป็นเจ้าของมันเลย อยากจะบอกกับคนที่ให้ของสิ่งนั้น กับผมว่า

 

             " ขอบคุณนะครับที่ให้ผมได้รู้ว่า ความรัก ความเข้าใจเป็นอย่างไร และ ความเจ็บปวด การหลอกกัน การปิดบังกัน ทรมานแค่ ไหน ขอบคุณมาก จากนี้ อิสระแล้ว "

 

     ก็ก่อนหน้าวันนี้ 8 วัน เป็นวันเกิดของคนๆหนึ่งที่ผมแอบชอบมากๆ ครับ รู้จักกับเธอคนนี้ มา 1 ปีได้ เพราะเคย เข้าค่ายที่ มหาลัย ด้วยกัน เห็นทีแรกนะอึ้งเลย คนอะไรก็ไม่รู้ มี ปีกไปเป็น นางฟ้าได้ ตอนนั้นรู้สึกว่า น้ำเน่าจะเข้าตา อย่างแรง เพราะว่าคนอะไรก็ไม่รู้ ยิ้มทีเดียว ทำให้ชีวิต คนไม่ดีคนนึง สดใสได้  ตอนนั้น อย่างให้เล่นมุก น้ำเน่านะ เธอๆ นอนหอชั้นไหนละ อ๋อ ฉันรักเธอ เออวันนี้อะปวดท้องจัง สงสัยเป็นโรค กะเพราะว่ารักเธอ เธอๆ มีเบอร์สไปเดอร์แมนมะ จะได้มีเยื่อใยกันมั่ง ก็มีคนช่วยนะครับ ความรัก ลมๆแล้งๆของผม หาเบอรืของเธอคนนี้มาให้ แต่ผมลองคิด เธอคนนี้ เป้นคนเรียน เก่ง มากๆ ส่วนผม นั้น แถบไม่เข้าเรียนเลย ก้นะครับ มันเกิดช่องว่างใน หัวใจ แล้วทำไมต้องเกิดมาดดนใจอย่างนี้ด้วย ยิ่งรักใครยากๆอยู่ เฮ้อ เคยโทรไปหา แต่เขาบอกไม่ต้องโทรมาบ่อยๆก็ได้ มันเหมือนแบบว่า อะไรมันแทงลงไปในใจมากๆ มันก้อาจจะจิง แต่ที่ทำลงไป ใจสั่งมา ผมคืกว่ามันเหมือน หมาเห่าเครื่องบิน หมากินปลากระป๋อง ดาวพลูโตกับร่องน้ำมารีน่า แต่ก็ยังดีนะครับ อย่างน้อย ผมก็ได้รับรู้ว่าเธอ จะเรียนที่เดียวกับผม เฮ้อ แต่ก็ยังดีนะครับ ที่ผม มีเพื่อนดีๆ วันเกิดนี้ สั้นๆละกัน เพ้อมานาน ขอให้เพื่อนๆทุกคนทั้ง ที่ติดต่อกัน และ ไม่ค่อยได้ติดต่อ ขอให้มีความสุขนะครับ

 

สุดท้ายไม่ต้องการของขวัญใด ขอแค่ แอลกอออล กับสหายคู่ใจ นั่งดื่มลืมความทุกข์ด้วยกัน